Όθωνας-Αμαλία: Η ατεκνία του βασιλικού ζεύγους και όλες οι σχετικές θεωρίες!

Είναι κάτι που πραγματικά δεν το γνωρίζαμε και το μοιραζόμαστε μαζί σας. Ξεφεύγει βέβαια από το ιστορικό πλαίσιο, παραμένει όμως μια αξιοσημείωτη αναφορά.

Ο Καθηγητής της Μαιευτικής και Γυναικολογίας και Πρόεδρος της Ακαδημίας Ν. Λούρος, αναφέρει πως υπήρξε "κάποια σεξουαλική ανωμαλία" του Όθωνα, αλλά αυτή δεν καθιστούσε τη συνουσία ανέφικτη. Άλλοι αναφέρουν πως ο Όθωνας πάθαινε "πρόωρη εκσπερμάτιση", δηλαδή του έφευγε το σπέρμα πριν έρθει σε ολοκληρωμένη συνουσία και την απέδιδαν στην φουστανέλα που φορούσε και στο ότι του άρεσε η ιππασία!

Οι περισσότεροι ερευνητές του θέματος θεωρούσαν τον Όθωνα ικανό σεξουαλικά και απέδιδαν την ατεκνία του ζευγαριού αποκλειστικά στην Αμαλία. Αναφέρονται σε κάποια ανώμαλη θέση της μήτρας ή σε ανωμαλία της κολπικής κοιλότητας, που η σεμνοτυφία τάχα της εποχής, δεν επέτρεπε εύκολη την κολπική εξέταση. Ακόμα, αναφέρονται σε αυξημένη "τρυφερότητα και ερεθισιμότητα" που παρουσιάζουν τα εξωτερικά γεννητικά της όργανα. Η είσοδος τάχα του κόλπου της ήταν τόσο στενή, που δεν επέτρεπε την πραγματοποίηση συνουσίας. Γερμανοί γυναικολόγοι γνωμάτευσαν πως ο κόλπος της Αμαλίας επέτρεπε την είσοδο του πέους του Όθωνα, αλλά τις διαστάσεις του δεν τις προσδιόρισαν!

Άλλοι αναφέρουν πως για να πετύχει η Βασίλισσα συνουσία, έπρεπε να διευρύνει την κόλπο της με την εισαγωγή μέσα σ` αυτόν βρεγμένων σφουγγαριών για έξι εβδομάδες και άλλοι πως έπασχε από "δυσπαρεύνεια", δηλαδή από πόνο κατά τη διάρκεια της συνουσίας, που ανάγκαζε τη Βασίλισσα να τραβιέται και τον Βασιλιά να παθαίνει πρόωρη εκσπερμάτιση πριν εισχωρήσει στον κόλπο της.

Το 1946, ο συγγραφέας Δημήτριος Πετραξάκος εντόπισε σε αυστριακά αρχεία αναφορά της 21ης Φεβρουαρίου του 1844 του τότε Πρέσβη της Αυστρίας Άντον Πρόκες φον Όστεν προς τον καγκελάριo Μέτερνιx, έναν από τους πρώτους που έσπευσε να αναγνωρίσει την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους, που ανακοινώνει πως η ατεκνία των Βασιλέων μας οφείλετο σε "ατελή ανάπτυξη" των οργάνων της Αμαλίας. Άλλοι ερευνητές του θέματος αναφέρονται σε "απλασία του κόλπου" της, αλλά μια τέτοια διαπλαστική ανωμαλία ήταν εύκολη στη διάγνωσή της από οποιονδήποτε γιατρό της εποχής της και δεν θ` αποτελούσε πρόβλημα.

Όταν η Αμαλία πέθανε εξόριστη στη Βαυαρία το 1875 από πνευμονία και καρδιακή κάμψη, σε ηλικία 57 ετών, αναφέρεται από τους ιστορικούς της εποχής πως κατέβηκε στον τάφο της παρθένος. Ο ιστορικός Ανδρέας Σκανδάμης γράφει πως τάχα τα αδέρφια της Αμαλίας έδωσαν την άδεια στον γιατρό Χαν Βίχε να ενεργήσει νεκροψία στο πτώμα της και βρέθηκε παρθένος. Νεκροψίες όμως όλες τις εποχές διενεργούνται σε αιφνίδιους και ανεξήγητους θανάτους και όχι ύστερα από πνευμονία. Το πιθανότερο είναι ο Βίχε να μην είχε ελέγξει τον παρθενικό υμένα της Βασίλισσας. Ίσως την πληροφορία της παρθενιάς της να επιδίωξαν τα αδέρφια της Αμαλίας, επειδή την εποχή του θανάτου της υπήρχε έχθρα μεταξύ αυτών και του Όθωνα και ήθελαν να τον βγάλουν ανίκανο. Πρέπει ν` αναφερθεί πως επίσημο πρωτόκολλο νεκροψίας της δεν αναβρέθηκε ποτέ.

Νίκος Α. Παπανικολάου (Ομότιμος Καθηγητής Μαιευτικής-Γυναικολογίας)